Uit de hand gelopen Doodle 8-9

Sebastiaan De op een sneeuwscooter rijdende Kip

Vandaag harde schijf opgekuist, tussen de meerdere kortverhalen die uit mijn hoofd zijn gevallen over de jaren vond ik dit terug:

Sebastiaan De op een sneeuwscooter rijdende Kip
Door Sam Tubbax en Hendrik-Jan Hilberding

WARNING: Extreem surrealistisch en slecht geschreven stuk met geen coherentie, laat staan verhaallijn of character-development. Read at own risk.

1.Proloog
Waarom deed ik mee? Ik zal het nooit weten.
De Gumtaart 3000 was gewoon te aanlokkelijk om te weerstaan.
Of was het dat wel?
Wie zal het zeggen?
Bert, die zou het geweten hebben. Maar ja, Bert was nu eenmaal dood. Aangereden door een zeppelin. Het moet je maar overkomen.
Spijtig van die zeppelin ook wel, want wat een pracht van een zeppelin. Zo’n hele mooie met een stekker, en 2 sturen, en wat een schoenen! Ik zou uren kunnen doorgaan over de schoenen van die zeppelin. Maar daar had k nu de tijd niet voor. Ik moest Bert gaan halen uit het rijk der doden voor deze race begon.
M’n sneeuwscooter was al flink opgedreven. Met een razende snelheid van zeker 3° Celsius
(niet te verwarren met ° Farenheit want er stonden flitspalen) racete ik door de straten van …
Waar was ik eigenlijk?
Hoe langer hoe meer verlangde ik naar antwoorden. Bert moest ik zoeken, Bert kon me helpen.

2.Hoofdstuk 1

Bert kon me niet helpen.Bert is waardeloos. Dood verbetert mensen voor geen haar.Integendeel zelfs.Maar dit alles terzijde: het was tijd
Om te racen.

De gumtaart 3000 ging door zoveel landen dat niemand echt wist hoeveel. Ik vermoedde dat het er 3000 waren, weet niet goed waarom. Hij begon in Nederland en zo door naar België, Ethiopië, Swaziland, neverland, cotton-candy land, en godweetwat daarna.

De gumtaart 3000 was een ervaring die je bijbleef.Als het stukje cornflakes van tijdens het ontbijt. Hoe vervelend was dat dan ook. De hele tijd met je tong proberen het uit je kies te frommelen, en als kip is dat niet echt gemakkelijk.
Nee, dat was me echt wel een karwei. Zo groot zelfs dat het op mijn ‘te doen’lijstje stond, na ontbijten. Zeer logisch dit alles.Daar moest ik iets aan doen. Ik haalde mijn lijstje uit mijn hoed om ‘stukje cornflakes uit mijn tanden prutsen’ na ‘strijken’ te zetten, na me eerst af te vragen waar die hoed vandaan kwam. Ik herinnerde me in geen geval het opzetten van een hoed deze ochtend. Dit werd alsmaar vreemder en vreemder. In het geval van een sneeuwscooterrijder zou je toch minstens een helm verwachten, maar het was een hoed.
Ik gaf mijn mentale zoektocht op en accepteerde gewoon dat er een hoed op mijn hoofd stond.

Ik stond net op het punt me in te schrijven voor de Gumtaart 3000 toen ik opeens Bert zag.
‘Bert’, zei ik, ‘wat doe jij hier, jij onnodig spook?’
Bert vertelde me in een paar woorden dat ik niet mocht meedoen aan de gumtaart 3000 namelijk de volgende : je , mag, niet, meedoen, aan, de, gumtaart en het getal 3000.
Ik vond het belachelijk en schreef me toch maar in.
Bert protesteerde hevig en gaf dan uiteindelijk toe, onder voorwaarde dat hij mijn Spirituele Gids was, om een oogje in het zeil te houden.

Mooie oogjes had die Bert wel.
Blauwe, zo van die grote. Ze deden me denken aan de zee, weet niet meer exact welke. Dus nam ik mijn atlas en zocht het eens op. Bleek dat ze me deden denken aan de Kaspische zee. Die had ik niet zien aankomen . Persoonlijk had ik eerder gedacht aan de Middellandse, of toch op z’n minst de Noordzee.Maar wat je nu eenmaal inbrengen tegen een atlas?

3.Hoofdstuk 3 dan maar

Vis.

4.Hoofdstuk 4

Man, wat waren we begonnen. Zeer weinig dingen zijn ooit zo begonnen geweest als wij nu.
De 2e wereldoorlog kwam zelfs niet eens in de buurt.
Nee, deze staat van begonnen-zijn was uniek in de wereldgeschiedenis. Met wij bedoel ik de andere Gumtaarters en ik. Gisteren waren we begonnen met het beginnen.
Bert had er van het begin al iets tegen, tegen het beginnen. Maar ja, eenmaal dat dat beginnen begint, is er geen houden aan.Zeker niet als we zo begonnen waren als nu. Jep, begonnen waren we in ieder geval. Van eindigen was nog geen sprake.

Nederland was land nummer 1 op de lijst van vele dingen. Landen die Nederland heetten onder andere. Maar niet alleen die, ook op de lijst van landen die de Gumtaart 3000 doorkruisten. Nederland, land van weed en molens, Amsterdam en mayonaise op frieten.
Van dit alles moest ik toch wel eens geprobeerd hebben. Mayonaise op frieten was niet zo bijster moeilijk. Weed was ook wel vrij simplistisch te vinden. Een of andere inboorling die zich voordeed als Hendrik-Jan bood het aan iedereen aan die hij maar tegenkwam. Zeer merkwaardig was dat. Hendrik-Jan was een aardige jongen, maar een beetje te vreemdsoortig naar mijn smaak.Amsterdam en molens proeven bleek heel wat moeilijker. Na een Amsterdamse straatlantaarn verorberd te hebben zag ik zo’n molen niet meer zitten. Morgen bij het ontbijt misschien.

5.Hoofdstuk 5 Beter bekend als het plotse en onverwachte einde (maar dat merk je pas aan het einde van dit hoofdstuk)
Wie ooit gezegd heeft dat sterven moeilijk was heeft het mis. Het is ongelooflijk simplistisch. Bert had gelijk gehad, meedoen aan de Gumtaart was geen wijze beslissing geweest.
De geluidsmuur is ondanks het feit dat het een symbolische muur is, toch wel zeer hard en solide. Net als het ijzeren gordijn, waar ik ooit eens tegengereden ben. Dat was premium staal , dat gordijn. Mooi bloemenprintje ook.Rusland was 1 van de 3000 landen (zie je wel dat het er 3000 waren) die we doorkruist hadden. Maar juist hier, In godweetwaar lag ik te sterven.
Terwijl ik lag te sterven, verveelde ik mij steendood. Het autopsierapport zei dan ook ‘dood door verveling’.en zo’n autopsierapporten ,dat zijn officiële documenten, die mag je niet zomaar tegenspreken.

Sam McGivert 3: The Re-Return

obscure How I met Your Mother Reference (jeeuj)

ANYWAYS: Sam McGivert III , wederom in 2 delen :

First up : mijn licht aandoen systeem:

Mijn licht bevindt zich te ver van mijn bed en als k s’avonds aan het lezen ben is het ingelooflijk irritant te moeten rechtstaan om het licht aan te doen
Daarom :

Mijn luiheid in actie (video)

Als Tweede : Home-made GSM oplader

samsung zijn eikels, om de 3 seconden van oplader veranderen….
Nokia daarentegen maakt al 20 jaar dezelfde.

Als gevolg hebben we hier thuis 1 (kapotte) Samsung-oplader en 30.000 (dezeflde/werkende) nokia opladers. Het plan was dus:

knip-knip-plak-plak en zo ontstond :

Frankenstein’s Gsm Oplader!

Ben der wel trots op sinds ik nul komma nul ervaring met electricien-werk heb en het toch gelukt is. Samsung is aan het opladen as we speak.

Moraal van het verhaal :

Fuck you samsung!

Sam McGivert II : kamp edition

Long time no blog. Tijd voor de 2e editie van Sam McGivert.

1. Waterpijp a la clochard

benodigdheden : 2 plastieken bekerkes, ducktape, rietje, nen bic en zo het ceramieke stukske van een waterpijp.

resultaat:

slechte gsm foto thx to stijn de groof

I hear you thinking: sam, als ge dan toch een waterpijp nodig  hebt voor zo da stukske om tabak in te doen, gebruik die dan!

niet dus, dieje was kapot.

2. Stoel IV

onder het motto “palen in de grond kloppen is voor pussy’s” en dankzij een overvloed aan vrije tijd op voorkamp brengt Sam McGivert u:

Stoel IV

benodigdheden: sjor-skillz, 6 balken en een kapotte luchtmatras.

het plan

waarom stoel 4? Omdat k 3 mislukte stoelen ineen heb geflanst vooraleer deze awesomess te creeren.

that’s all for this episode, folks. Tune in next time when we’ll be makig the mona lisa from a paperclip, the battery from a samsung  B100 and  16 bottles of havana club.

Paperkraftwerk

ok, iedereen is na werchter en ik verveel mij thuis steendood :
ergo papercraft.
Papercraft is op zich al supergeeky, maar als ge dan nog is stormtroopers en Characters van semi-obscure TV-shows gaat knutselen gaat het ech twel te ver.
Ondanks dit alles ben k toch trots op mijn creaties van deze middag. Aanschouw mijn shaky fotos:

Master Shake

Storm Trooper Awesomeness

voor de mensen die het zelf is willen proberen: U vind de prints hier , have fun!

Sam McGivert

ok, so: Mijn beste ideeën komen meestal net als ik probeer te slapen. Het probleem is dan dat ik meestal te lui/te moe ben om helemaal recht te staan anderhalve meter verder te wandelen en dat ergens op te schrijven. Mogelijke oplossing: mijn whiteboard da nu naast mijne laptop staat, MAAR das zo wa groot om naast mn bed te hangen + da ga zoizo vallen als k der ne keer tegenstoemp. Mijn oplossing dan (en remember al mijn goede ideeen komen snachts dus dit is allemaal om 2 AM in mekaar geflanst) :

Missschien een woordje uitleg: eerst en vooral, McGiveren is een soort awesome vorm van geavanceerd knutselen (afgeleid van McGiver, zeker eens bezien als da nog niet bekend klinkt) waarbij ge eigenlijk alles gebruikt da ge rond u hebt liggen en ni speciaal voor naar de winkel moet gaan. Het originele plan was om het met koord te doen, maar sinds mijn kot geen scoutskamp is koord hier nogal moeilijk te vinden. Wat niet moelijk te vinden is zijn grotendeels kapottte of ronduit nutteloze kabels. daarmee de kapotte oortjes als koord voor mijne stift aan te hangen.

Nu: In de kunst van het McGiveren is het essentieel iets op handen te hebben dat andere ietsen aan elkaar houdt. Ducktape:superhandig, gewoon plakband: ook goed, maar de king of kings op dit gebied is: De poster buddy.

Poster buddies zijn die witte dingen die deruit zien als gebruikte kauwgom en eigenlijk dezelfde kleverigheid bezitten.

Doordeweekse werknemer tijdens zijn uren in de posterbuddy fabriek

Anyways: McGiveren is awesome en all the cool kids are doing it! Spread the word.

Not another Comic

Ietwat oudere comic gevonden tussen notities van vorig jaar.

Enjoy

Sketchy goodness

aantal schetspagina’s uit mennen boek:

enjoy!

clicketyclick voor grotere versies

den deze is WIP

ingescand, vandaar crappy schaduwen…

!Run

!Run is een superoude “kortfilm” (meer nadruk om de quotationmarks dan op kortfilm) die Robbe Maes en ik ooit is gemaakt hebben.Teruggevonden tijdens bookmarks springcleaing…

Gewapend met een fototoestel da toevallig ook kon filmen, windows moviemaker, Musicmaker ofzo (voor de spectaculaire special FX) en te veel tijd zijn we begonnen met Robbe te filmen terwijl hij aant lopen was, heel de verhaallijn is opgebouw uit “AHJA da kunne we ook wel doen!”

also : deftig soundmixen is voor pussy’s, onnatuurlijke overgangen FTW!

http://video.google.com/videoplay?docid=-5322837497480221023

ah de experimentele film:

good times, good times….

(please don’t laugh too hard)

Comic

Ok, examens = verveling. voici de vrucht van mijn creatieve frustatie

Clicky-click
Nu al spijt dat ik deze monstrosity de wereld in heb gestuurd